Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Το σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς

-Το μυστήριο του συνδρόμου της ραγισμένης καρδιάς έφεραν στο φως Ιταλοί επιστήμονες. Η συγκεκριμένη πάθηση εδώ και χρόνια ταλαιπωρεί τους γιατρούς, αφού οι ασθενείς που νοσούν από αυτήν εμφανίζουν ακριβώς τα ίδια συμπτώματα με μία άλλη επικίνδυνη καρδιακή πάθηση, το έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Κάθε φορά που αγχωνόμαστε στην καρδιά σχηματίζεται ένα μικρό μπαλονάκι. Το συγκεκριμένο σύνδρομο προκαλείται συνήθως όταν βιώνουμε έντονο συναισθηματικό στρες. Τα συνηθέστερα θύματα της νόσου είναι οι γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση, καθώς σε αυτή την ηλικία δεν διαθέτουν πλέον το πλέγμα οιστρογόνων που προηγουμένως τις προστάτευε. Ειδικότερα, αν κάποιος έχει βιώσει μια κατάσταση ιδιαίτερου άγχους ή σοκ, όπως για παράδειγμα το θάνατο ενός αγαπημένου του προσώπου, είναι ακόμα πιο επικίνδυνο να ασθενήσει. Γι’ αυτό άλλωστε έχει παραλληλιστεί το σύνδρομο με τηνέννοια του ραγίσματος.

Μελετώντας δεκαπέντε γυναίκες άνω των 68 ετών για ένα μήνα επιστημονική ομάδα από το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ρώμης προσπάθησε να εξηγήσει το ιατρικό φαινόμενο. «Συγκεντρώσαμε την προσοχή μας στην περιοχή που βρίσκεται στις άκρες της καρδιάς, καθώς εκεί συνήθως βρίσκεται η δυσλειτουργία» εξηγεί ένας εκ των ειδικών και συνεχίζει λέγοντας: «Είδαμε λοιπόν ότι σε αυτό το σημείο διαμορφώνεται ένας σχηματισμός όμοιος με μπαλονάκι». Οι επιστήμονες θέλησαν έπειτα να επιβεβαιώσουν την υποψία τους για το πώς λειτουργεί ο μηχανισμός αυτός. Οι ίδιοι πίστευαν ότι η δυσλειτουργία οφείλεται στους σπασμούς των μικρότερων στεφανιαίων αγγείων, της γνωστής και ως στεφανιαίας μικροκυκλοφορίας.
Χρησιμοποιώντας μια δική τους μέθοδο (ecocontrastografia miocardica), που κοστίζει λίγο και είναι ασφαλής, παρατήρησαν τη στεφανιαία μικροκυκλοφορία των ασθενών, η οποία παίζει τον σημαντικότερο ρόλο στις καρδιακές παθήσεις. Εφτασαν στο συμπέρασμα έτσι ότι οι σπασμοί που προκαλούν το πρόβλημα είναι αναστρέψιμοι, ενώ πρόκειται για δυσλειτουργία που δεν μπορεί να «σκοτώσει» τα καρδιακά κύτταρα του ασθενούς, όπως συμβαίνει στο έμφραγμα του μυοκαρδίου.



Πηγή

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Μικροσκοπικά διαμάντια στη φλόγα του κεριού



Στάχτη γίνονται εκατομμύρια μικροσκοπικά διαμάντια στις μικρέςφλόγες των κεριών σύμφωνα με μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σεν Άντριους στη Σκωτία, δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Chemical Communications" της βρετανικής Βασιλικής Εταιρίας Χημείας, βρήκαν ότι περίπου ενάμισι εκατομμύριο νανοσωματίδια διαμαντιώνδημιουργούνται κάθε δευτερόλεπτο, καθώς το κερί καίγεται, και συνεχώς εξαφανίζονται για να ξαναεμφανιστούν. Είναι τόσο μικρά, που 300.000 από αυτά θα χωρούσαν στο κεφάλι μιας καρφίτσας, πριν περάσουν στην ανυπαρξία ….
Ίχνη διαμαντιών επίσης ανακαλύφθηκαν σε πειράματα που έγιναν κατά την καύσητου φυσικού αερίου και του ξύλου. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι αν καταστεί δυνατό να βρεθεί ένας τρόπος να εξαχθούν αυτά τα νανο-διαμάντια από τις φλόγες, τότε θα ανακαλυφθούν νέες μέθοδοι παραγωγής διαμαντιών, πιο φθηνές, αλλά και πιο φιλικές στο περιβάλλον.
Τα πρώτα κεριά πιστεύεται ότι φτιάχτηκαν στην Κίνα πριν από περίπου 2.000 χρόνια. Η εξαγωγή διαμαντιών, που συχνά γίνεται σε εμπόλεμες ζώνες της Αφρικής, θεωρείται μια από τις πιο "αιματοβαμμένες" και ηθικά αμφισβητούμενες οικονομικές δραστηριότητες διεθνώς.

Δημιουργούν ανθρώπινες καρδιές στα εργαστήρια!




Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα επιχειρούν να δημιουργήσουν ανθρώπινες καρδιές στο… εργαστήριο.
Χρησιμοποιώντας μια επαναστατική μέθοδο, οι ερευνητές έχουν αρχίσει να μετατρέπουν 17 καρδιές γουρουνιών σε … ανθρώπινες.
Οι ειδικοί μετέφεραν όλα τα κύτταρα από την καρδιά και άφησαν μόνο το εξωτερικό περίβλημα.
Στην συνέχεια εμφύτευσαν βλαστοκύττταρα, τα οποία άρχισαν να πολλαπλασιάζονται με αποτέλεσμα η καρδιά να αρχίσει να λειτουργεί κανονικά.
Οι μελέτες για την συγκεκριμένη μέθοδο συνεχίζονται κανονικά και πλέον απομένει αν θα εφαρμοστεί στο επόμενο χρονικό διάστημα.

Πηγή : http://www.newsbomb.gr/episthmh/story/73914/dhmioyrgoyn-anthrwpines-kardies-se-ergasthria

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Μόρα, o νυχτερινός επισκέπτης που σκορπά τρόμο!(videos)


eχετε νιώσει ποτέ στον ύπνο σας πως μια σκιά σας πλησιάζει από άγνωστη προέλευση, σας ακινητοποιεί και σας παίρνει την ψυχή; Νιώσατε τον τρόμο, σαν να βρίσκεστε σε πλήρη παράλυση - αβοήθητος - χωρίς καμία ελπίδα για άμυνα; Τι συμβαίνει όταν κοιμόμαστε και ποια άγνωστα πλάσματα-οντότητες μας περιβάλλουν, χορεύοντας τριγύρω μας ενώ εμείς αγνοούμε παντελώς την μορφή και τις προθέσεις τους;
Πρόκειται για τον κόσμο των σκιών. Έναν κόσμο άυλο και παράλληλο, όπου κατοικεί η γριά μόρα και ο βραχνάς. Για το μυστήριο αυτό έχουν ερευνήσει πολλοί μελετητές του μεταφυσικού.

Μεταξύ αυτών ήταν ο Γιώργος Μπαλάνος ο οποίος μάλιστα το αναφέρει σαν «έρπουσα σκιά». Υπάρχει ωστόσο μια επιστημονική εξήγηση του φαινομένου ή πρόκειται για ένα μεταφυσικό (μετά-την φύση) γεγονός; Τι λένε στις προσωπικές τους μαρτυρίες άτομα που έζησαν τον εφιάλτη της «σκιάς» / της «μόρας» και πως το αντιμετώπισαν;

Ο Τζόναθαν Μπράιτ, έχει ερευνήσει διεξοδικά το θέμα της Μόρας. Μιλώντας στον Γιάννη Μούτσο, αποκαλύπτει τα στοιχεία των ερευνών του και τα συμπεράσματα στα οποία έχει καταλήξει.

'Ποια είναι η γριά Μόρα;'

"Το φαινόμενο της Μόρας είναι γνωστό από την παράδοση περισσότερο. Είναι κάτι συνηθισμένο και παρατηρείται εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η Μόρα είναι το φαινόμενο κατά το οποίο κυρίως όταν ήμαστε ξαπλωμένοι και σε χαλάρωση την ώρα του ύπνου ή σε υπναγωγικά στάδια, νοιώθουμε μια επίθεση από κάτι ξένο να μας πλακώνει, να μην μας επιτρέπει να αναπνεύσουμε και συχνά αυτό συνοδεύεται από οπτασίες από μορφές σκοτεινές, σκιώδεις. Αυτό είναι που έχει μείνει και στην παράδοση να λέμε σαν Μόρα ή Βραχνά. Είναι το αντίστοιχο του σαξονικού nightmare ενώ η μόρα η βαλκανική είναι το nightmare των άγγλων".

'Ένα πραγματικό φαινόμενο'

"Πραγματικό είναι με την έννοια του οτιδήποτε αντιλαμβανόμαστε εμείς σαν αληθινό, εγώ θα το ονόμαζα πραγματικό. Η διάκριση του πραγματικού με το αληθινό για μένα είναι λεπτή και δεν έχει να κάνει με το αν κάποιος αντιλαμβάνεται κάτι με τον Α ή με τον Β τρόπο, όσο με τα αν υπάρχει κάτι πραγματικά που να προκαλεί ένα ερέθισμα ώστε ο άλλος να το αντιληφθεί με κάποιο τρόπο. Η επιστήμη το εξετάζει και το διερευνά σαν φαινόμενο το οποίο μπορεί να προκαλείται από τον οργανισμό. Η παράδοση πάλι έχει τις δικές τις ερμηνείες -ότι πρόκειται για ένα πλάσμα το οποίο έρχεται και επιτίθεται. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.

Υπάρχουν διάφορες μορφές που παραδοσιακά μπορεί να παίρνει αυτό το φαινόμενο, όπως, η γριά ή ένα μικρό πλάσμα με ένα σκουφί. Τέτοιες καταγραφές έχουνε γίνει από τον Νικόλαο Πολίτη από τις αρχές του 20ου αιώνα, τέλη 19ου αιώνα. Υπάρχουν παραδόσεις και παραδοσιακές ρύσεις που αφορούν αυτό το πράγμα: λένε ότι «με πλάκωσε η Μόρα» ή «έβγαλα το Βραχνά» ".   
'Μόρα - μια συμφωνία σιωπής;'

"Εκείνο που περιγράφει ένας άνθρωπος που έχει έρθει σε επαφή με την Μόρα είναι ένα βίωμα του. Συνήθως όμως αποφεύγει να το περιγράψει γιατί φοβάται. Είναι συνήθως κάτι που το καταπνίγει. Δεν είναι πολλές φορές που αυτός που βιώνει κάτι τέτοιο -χωρίς κάποιο έναυσμα- θα βγει να μιλήσει αριστερά και δεξιά. Παρόλα αυτά είναι πάρα πολύς ο κόσμος που το βιώνει. Σε μια στατιστική έρευνα που είχε κάνει ο Χάφορντ πριν από 20 χρόνια, έδειξε ότι τουλάχιστον ένα 15% έχει αντίστοιχα βιώματα έστω και μία φορά στη ζωή του και αυτό είναι το βίωμα που μένει στον άνθρωπο και το οποίο θα περιέγραφε. Το βίωμα είναι αναμφισβήτητο. Δεν είναι ένα παραμυθάκι. Είναι βίωμα".

'Το βίωμα της Μόρας'

"Αυτό που βιώνει κανείς το αντιλαμβάνεται περισσότερο σαν αίσθηση ότι κάτι του επιτίθεται, κάτι τον πλακώνει, κάτι τον δυσκολεύει να αναπνεύσει. Και συχνά αυτό το κάτι το βλέπει κιόλας με πολύ συγκεκριμένες μορφές. Μορφές σκιώδεις που συνήθως θυμίζουν κάποιον σκοτεινό κουκουλοφόρο ή -ανάλογα πως την ερμηνεύει κανείς- σαν γυναικεία μορφή με κουκούλα, μαντίλα ή κάποιος τύπος με καπέλο άλλοτε ημίψηλο άλλοτε σε στυλ καουμπόικο.

Ουσιαστικά τη σιλουέτα βλέπουνε ή και κάποιο πλάσμα που είναι καθισμένο πάνω τους ή τους πιέζει. Είναι μεγάλη συζήτηση το αν αυτό είναι γέννημα του εγκεφάλου τους ή είναι κάτι το οποίο έρχεται πραγματικά πάνω τους εκείνη τη στιγμή. Πιστεύω ότι η αλήθεια είναι κάπου ενδιάμεσα. Η εναλλακτική άποψη των ερευνητών είναι ότι πραγματικά αφορά κάποια άλλα πλάσματα τα οποία μπορεί να είναι οντότητες από κάποιες άλλες διαστάσεις, μπορεί να είναι κάποια δαιμονικά πλάσματα.

Από την άλλη πλευρά η άποψη της ψυχιατρικής, ψυχολογίας κάνει λόγο για παραίσθηση ουσιαστικά που προκαλείται για τον Α ή Β λόγο από κάποιον μηχανισμό στον άνθρωπο. Ωστόσο η δική μου έρευνα έχει δείξει ότι υπάρχει ένα ερέθισμα εξωτερικό το οποίο επικοινωνεί και εσωτερικά με τον άνθρωπο και η μορφή που βλέπουμε δεν έχει τόση μεγάλη σημασία. Είναι απλά ένα μέσο που επικοινωνούμε με το περιβάλλον, και έτσι το αντιλαμβανόμαστε¨".

'Οι άνθρωποι δεν κοιμούνται όταν βλέπουν την Μόρα'

"Οι περισσότερες μαρτυρίες λένε ότι η Μόρα εμφανίζεται όταν οι άνθρωποι είναι ξαπλωμένοι στο κρεβάτι τους σε απόλυτο σκοτάδι. Υπάρχουν και μαρτυρίες για ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με αυτά τα στάδια. Βλέπουν αντίστοιχες μορφές σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες.

Κατά κανόνα, σύμφωνα με τις περισσότερες μαρτυρίες συμβαίνει την ώρα που είναι προς τα στάδια πριν και μετά από τον βαθύτερο ύπνο δηλαδή σε υπναγωγικό στάδιο το οποίο είναι ένα λεπτό χρονικό σημείο γιατί την ίδια στιγμή υπάρχει και η ζυγαριά μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου που αρχίζει και μετακινείται από τη μία και την άλλη μεριά. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια στιγμή που μπορεί να ανοίξει μία πύλη μέσα από την οποία μπορείς να επικοινωνήσεις με κάποιον άλλο χωροχρόνο, ή μια άλλη διάσταση".


Όταν έρθει η Μόρα στον ύπνο σας...



Ένα φαινόμενο μεταξύ φυσικού και μεταφυσικού, που ζητά εξηγήσεις εδώ και χρόνια 'φωτίζεται' σιγά-σιγά μέσα από την προσέγγιση του ερευνητή Τζόναθαν Μπράιτ. Μετά από το Α' μέρος της συνέντευξής του στον Γιάννη Μούτσο ( 'Μόρα: ο νυχτερινός επισκέπτης που σκορπά τον τρόμο)', ακολουθούν κάποιες πρακτικές οδηγίες για την αντιμετώπιση του φαινομένου.



"Πώς θα καταλάβω ότι δέχομαι την επίθεση της Μόρας;"



"Η επιστήμη μπορεί να λέει «η μόρα είναι αυτό μόνο όταν έχεις πέσει για ύπνο». Να μην δέχεται ότι το άλλο είναι μόρα, ενώ έχει όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά.



Έγκειται στον κάθε ερευνητή ουσιαστικά να αποδεχτεί ποια από τα χαρακτηριστικά που συνοδεύουν αυτό το φαινόμενο είναι κύρια και ποια είναι δευτερεύοντα. Αυτό έχει συμβεί μέχρι στιγμής και στην οποιαδήποτε βιβλιογραφία ή σε οποιοδήποτε ερευνητή που διερευνά αυτό το φαινόμενο. Υπάρχουν 5-6 χαρακτηριστικά:



1. αν είσαι ξαπλωμένος,

2. αν είσαι σε χαλάρωση,

3. αν νοιώθεις την αίσθηση της πίεσης στο στήθος,

4. αν νιώθεις ότι δεν μπορείς να αναπνεύσεις,

5. να μην μπορείς να κουνηθείς που είναι το βασικότερο όλων - η ακινητοποίηση της στιγμής

6. και βέβαια οι εικόνες που βλέπεις ή όλες αυτές οι αισθήσεις που αφορούν αυτό το θέμα.



'Η μυστική δύναμη πίσω από την μόρα'



"Έχω καταλήξει μέσα από την έρευνά μου ότι πολλά διαφορετικά φαινόμενα μεταξύ τους, όπως είναι η Μόρα, όπως είναι τα πόλτεργκάϊστ και διάφορες άλλες περιπτώσεις, ακόμα και οι δαιμονισμοί, σχετίζονται με τη Σκιά.



Αυτή είναι μια δύναμη η οποία γίνεται αντιληπτή από τον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Ένας πολύ συχνός και συνήθης τρόπος είναι η Μόρα. Αλλά εκτός από αυτό γίνεται αντιληπτή και με άλλους τρόπους όπου η παράδοση ή η επιστήμη, επειδή συνηθίζουν να κατηγοριοποιούν τα φαινόμενα δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι τα καταλαβαίνουν ώστε να νοιώσουν ότι δεν τους είναι κάτι τελείως άγνωστο, βάζουν αυτές τις διακρίσεις.



Στην ουσία υπάρχει το ερέθισμα, υπάρχει η δύναμη που γεννάει αυτό το ερέθισμα. Αν μου συνέβαινε όρθιος και σηκωνόντουσαν και κυκλοφορούσαν αντικείμενα στον αέρα θα έλεγα « είναι ένα δαιμονικό πνεύμα πολτεργκάϊστ»

  

'Η Σκιά...'



"Πρόκειται για ένα ον που έχει συγκεκριμένη βούληση και συγκεκριμένο στόχο. Είναι μια δύναμη που μπορεί με πολύ ζωώδη ένστικτα να κινείται και να έρχεται σε επαφή με τον άνθρωπο κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Εκείνο που αντλεί από τον άνθρωπο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ενέργεια, ουσιώδης ενέργεια.



Για τον λόγο αυτό πολλά θύματα της μόρας ξυπνούν και νοιώθουν ότι είναι πάρα πολλοί κουρασμένοι, σαν να έσκαβαν όλη την νύχτα. Το μαρτυρούν! Και βέβαια ο τρόμος, ο οποίος νοιώθουνε τη στιγμή εκείνη, οδηγεί σε απώλεια αυτής της τόσο πολύτιμης ουσίας, της ζωτικής ενέργειας του ανθρώπου. Το χειρότερο που πρέπει να κάνει κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να φοβάται, να τρομάζει, γιατί αυτός ο πανικός είναι εκείνος που ευνοεί τέτοιες καταστάσεις".



'Πώς θα αντιμετωπίσω την Μόρα;'



" Η αντιμετώπιση γίνεται συνήθως ενστικτωδώς και αυθόρμητα. Αυτό που πολύ συχνά καταμαρτυρείται είναι ότι όταν κανείς νοιώσει ότι φτάσει στο έπακρο, εκεί που δεν αντέχει, φοβάται ότι θα πεθάνει, καταπιεσμένος, δεν μπορεί να κουνηθεί, έχει πανικοβληθεί, λέει μια προσευχή και εκεί λύνεται ο πολιορκητικός κλοιός. Πιστεύω ότι αυτό λειτουργεί, επειδή ακριβώς το άτομο επικεντρώνει όλη του τη δύναμη της αντίστασης πάνω σε ένα σύμβολο που εκείνη τη στιγμή είναι η προσευχή.



Πολύ συχνά μπορεί να είναι το «Ιησούς Χριστός νικά και όλα τα κακά σκορπά». Πάρα πολλές φορές το έχω ακούσει αυτό στις εκατοντάδες μαρτυρίες που έχω ακούσει για τέτοια περιστατικά. Περισσότερο αυτό που βοηθάει είναι ένα σύμβολο στο οποίο μπορεί κανείς να εστιάσει και να επικεντρωθεί τη συγκεκριμένη στιγμή με όλη του τη συνείδηση. προβάλλοντας αυτή την αντίσταση. Αυτό είναι κάτι που αποδεσμεύει τον μάρτυρα εκείνη τη δεδομένη στιγμή".



'Πιο 'εύκολοι' στόχοι της Μόρας, τα παιδιά'



" Περισσότερο επιρρεπείς είναι τα παιδιά, με την έννοια ότι είναι πιο ευάλωτα. Από πολύ μικρά ηλικία τα παιδιά έχουν τέτοιες εμπειρίες. Οι μεγάλοι, δεν δίνουν μεγάλη βάση σε αυτές τις μαρτυρίες, παρόλο που εκείνοι όταν ήταν παιδιά είχαν αντίστοιχες εμπειρίες και αυτό είναι κάτι που ξεχνιέται.



Καθώς το άτομο μεγαλώνει εισέρχεται μέσα σε ένα σύστημα που ουσιαστικά περιορίζει την αντιληπτική ικανότητα και το κάνει να συντονίζεται με συγκεκριμένες συχνότητες και να μειώνει το εύρος του πεδίου της πραγματικότητάς του. Τα παιδιά έχουν πάρα πολλές ανοιχτές συχνότητες, επειδή είναι πιο ανοιχτά. Συνεπώς έχουν πολύ περισσότερες τέτοιες εμπειρίες. Αυτό δεν αποκλείει τους ενήλικες οι οποίοι έχουν τέτοιες εμπειρίες. Μπορεί να συμβεί σε άτομο ηλικίας 30-40 χρονών, δεν έχει σημασία".




Η Μόρα επισκέπτεται συγκεκριμένα σπίτια!


Θύματα επιθέσεων της μόρας και άλλων εξωδιαστατικών οντοτήτων αναζητούν εξήγηση γιατί συμβαίνει σε αυτούς το φαινόμενο αυτό.



Στο γ' μέρος της συνέντευξης του Τζόναθαν Μπράιτ στον Γιάννη Μούτσο, προσπαθούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν η Μόρα επισκέπτεται συγκεκριμένους χώρους και ανθρώπους.



'Πριν αγοράσετε ένα σπίτι ψάξτε σε ποιόν ανήκε πριν'



"Εκείνο που επηρεάζει πολύ, είναι το σημείο που βρίσκεται το σπίτι του μάρτυρα. Όσοι έχουν την ατυχία να ζουν σε ένα χώρο που μπορεί να είναι κομβικός, να σχηματίζει κατά κάποιο τρόπο πύλη για την εκδήλωση της Σκιάς στο ανθρώπινο πεδίο.



Γιατί η μόρα έρχεται από κάποιο άλλο πεδίο και εκδηλώνεται σε μας. Όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε έτσι δημιουργούνται όλα αυτά τα φαινόμενα που ψάχνουμε να δούμε τι συμβαίνει. Αυτό που μπορεί να συμβαίνει για παράδειγμα, σχετίζεται με τα υπόγεια ρεύματα και πολύ συχνά έχω διαπιστώσει ότι συμβαίνει σε σπίτια που έχουν πηγάδια, ή μπαζωμένα πηγάδια, ή ρέματα τα οποία μπορεί με κάποιο τρόπο να έχουν φορτιστεί αρνητικά πχ. με θανάτους που μπορεί να έχουν συμβεί εκεί.



Έχω ακούσει για ολόκληρα νεκροταφεία που καταλήγανε σε ρέματα, ή εκτελέσεις επί γερμανών κλπ. Τα πηγάδια περιλαμβάνονται στην κατηγορία αυτή αφού συχνά έκαναν θυσίες και έριχναν ανθρώπους μέσα. Επιπλέον σπίτια που μπορεί να έχουν χτιστεί σε θεμέλια όπου έχουν κάνει θυσίες πετεινών, κοκόρων σύμφωνα με τις υποδείξεις των παραδόσεων προκειμένου το σπίτι να στηριχτεί σε γερά θεμέλια".

  

Η ψυχολογική κατάσταση, παίζει σημαντικό ρόλο.



" Επειδή παγιδεύεται ένα αρνητικό συναίσθημα τη στιγμή εκείνη και βοηθάει στην εκδήλωση φορτίζοντας το χώρο ενεργειακά… σε ένα τέτοιο σπίτι μπορεί πολλά διαφορετικά άτομα, ανεξαρτήτως τι άτομο είναι το καθένα, να γίνουν μάρτυρες σε ένα δωμάτιο τέτοιων εκδηλώσεων. Την ίδια στιγμή όμως μπορεί και ο οποιοσδήποτε να προσκαλέσει τέτοιου είδους εκδηλώσεις όταν βρίσκεται σε ακραία ψυχολογική θέση-κατάσταση.



Δηλαδή όταν αρχίζει και νοιώθει πολύ μεγάλη μελαγχολία, έχει τάσεις αυτοκτονικές, βρίσκεται σε δυσαρμονία και μεγάλη εσωτερική σύγκρουση, έχει παρατηρηθεί ότι αυτό πάλι προσελκύει τη Σκιά και τέτοιες εκδηλώσεις. Εκείνη τη στιγμή επειδή ο άνθρωπος είναι κάπου μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου που βρίσκονται σε διαμάχη, φτιάχνει μια πύλη ο ίδιος και γίνεται αντικείμενο τέτοιων εκδηλώσεων.



Ένα σπίτι το οποίο είναι φτιαγμένο πάνω σε ένα ρέμα μπορεί να καταγράφει μνήμες από το παρελθόν και να τις εκδηλώνει ή να τις αναπαράγει.Αυτό είναι μια παραδοσιακή ερμηνεία ενός τύπου φαντασμάτων, δηλαδή ότι υπάρχουν μνήμες οι οποίες καταγράφονται και επαναλαμβάνονται. Ωστόσο αυτό δεν είναι πολύ επικίνδυνο ή ανησυχητικό, γιατί ουσιαστικά μιλάμε για ένα φυσικό κινηματογράφο εκείνη τη στιγμή, τίποτα περισσότερο δηλαδή για κάποια φαινόμενα που μπορεί ναι μεν να δημιουργεί και να γεννά εικόνες. Αυτές δεν είναι ενεργητικές, δεν μπορούνε να παρέμβουνε πρακτικά σε κάτι, πέραν του ότι μπορεί να αναστατώσουνε εκείνον που τις βλέπει. Πολλές φορές λέμε ότι οι θάνατοι στοιχειώνουν τα σπίτια.



Εκλύεται ένα έντονο αρνητικό αίσθημα ενώ το αίμα με τον έντονο συμβολικό χαρακτήρα του βοηθάει στην απελευθέρωση όχι εικόνων, αλλά εκδηλώσεων οι οποίες είναι περισσότερο ενεργητικές από τα στοιχειώματα. Σε πολλά σπίτια εκδηλώνεται η Σκιά επειδή βρίσκονται σε κάποιο συγκεκριμένο χώρο συχνά υπό την μορφή της Μόρας".
  


Η επιστημονική εκδοχή της υπνικής παράλυσης

"Πρόκειται για την υπνική παράλυση που υποτίθεται ότι επιτάσσεται στον οργανισμό από κάποιο προστατευτικό μηχανισμό, ώστε το άτομο να μην μπορεί να κινήσει τα άκρα του την ώρα του ύπνου. Ωστόσο η επιστημονική θεωρία υποστηρίζει ότι όλα τα υπόλοιπα φαινόμενα που συμβαίνουν ξεκινώντας από εκεί, είναι απλά παραισθήσεις οι οποίες συνήθως προκαλούνται επειδή ο άνθρωπος ξυπνάει τη στιγμή που δεν θα ήθελε να ξυπνήσει, βγαίνει δηλαδή κατευθείαν από τα στάδια RΕM και έρχεται σε μια κατάσταση συνειδητότητας πριν προλάβει να ενεργοποιηθεί το σύστημα που θα του φέρει την ικανότητα λειτουργίας των άκρων του, πανικοβάλλεται και για αυτό βλέπει όλες αυτές τις εικόνες.

Δεν είναι επαρκής αυτή η άποψη, γιατί δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να απαντήσει για ποιό λόγο οι συγκεκριμένες μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται εκείνη τη στιγμή το φαινόμενο, είναι τόσο πολύ ίδιες ανεξαρτήτως κουλτούρας που μπορεί να έχει ο μάρτυρας - δηλαδή μπορεί να βλέπουν τα ίδια πράγματα εδώ, στην Αφρική, στη Βραζιλία. Έχω μιλήσει με πάρα πολλά σημεία του κόσμου και έχουν αντίστοιχες μαρτυρίες. Επίσης δεν ακολουθούν όλα τα παραδείγματα αυτή τη σειρά. Δηλαδή υπάρχουν άτομα που ενώ καταθέτουν αυτές τις μαρτυρίες μπορούν να κουνηθούν, δεν είναι δηλαδή πλήρως ακινητοποιημένα. Δεν μπορούν να μιλήσουν. Υπάρχουν άτομα που τους συμβαίνει ακριβώς το ίδιο πράγμα που έχουν σαν βίωμα, ενώ άλλοι απλά είναι ξαπλωμένοι και κοιμούνται. Και βέβαια υπάρχουν και υλικά αποτελέσματα. Δηλαδή μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να μετακινηθούν αντικείμενα, να ανοίξουν παράθυρα, κάτι που το έχω βιώσει κι εγώ ο ίδιος ακόμα.

"Η μόρα και η κληρονομικότητα"

"Η κληρονομικότητα από γονιό σε παιδιά, ή από παππού σε εγγόνια, παίζει κάποιο ρόλο στην εκδήλωση της μόρας, αλλά όχι με την έννοια ότι υπάρχει ένα γονίδιο κάποιας νόσου ή κάποιας προδιάθεσης για ασθένεια ή δυσλειτουργία. Περισσότερο σχετίζεται με το ότι κάποια άτομα είναι πιο ευαίσθητα στο οπτικό φάσμα αντίληψης, όπως για παράδειγμα, άτομα με αυξημένη έκτη αίσθηση. Αυτό σε κάποιο βαθμό μεταφέρεται και κληρονομικά. Ενώ δεν πρέπει να αποκλείουμε το γεγονός ότι πολύ συχνά τα άτομα που είναι της ίδιας οικογένειας μεγαλώνουν στο ίδιο σπίτι, συνεπώς αν το σπίτι έχει πρόβλημα τότε το έχουν δει όλα τα μέλη της".